Віктар Шандаровіч: Саванна. Памяці Навадворскай

“Наша Ніва”, 14 ліпеня 2014 г.

Прадказальнае пекла ў каментарах з нагоды смерці Навадворскай, я думаю, спадабалася б Леры.

Нянавісць ворагаў бадзёрыла яе, яна шмат дзесяцігоддзяў цвяліла гэты заапарк сваім бездакорным чалавечым прамастаяннем. Надпіс на дзвярах клуба санкюлотаў — «Што ты зрабіў для таго, каб быць расстраляным у выпадку прыходу непрыяцеля?» — быў яе штодзённым дэвізам. Лік тых, што жадалі ёй смерці, ішоў на сотні тысяч.

Ну што ж, іх можна павіншаваць.

Нас — не.

З усёй відавочнасцю ў апусканні краіны пройдзеная чарговая адсечка, бо раней такія тэксты былі прывілеем газеты «Пульс Тушына», а такія жарты — няхітрым шчасцем аддзела гумару газеты «Заўтра».

Сёння гэты сорам плодзяць, у тым ліку, журналісты «Камсамольскай праўды» і супрацоўнікі дзяржаўнага інфармацыйнага агенцтва.

І не будзем строіць дурня, разважаючы, што яны выказваюць сваё асабістае меркаванне, — яны ж не выкінутыя тут жа, з ганьбай, прэч з сваіх рэдакцый, ці не праўда?

О, не.

Яны ў трэндзе — і яны не маргіналы, у адрозненне ад памерлай.

Тыя, што прачыталі кніг з камароў нос (і не тых) — гучна, на ўсю краіну, святкуюць смерць адной з найбольш адукаваных асобаў Расіі.

Бактэрыі шумна адзначаюць перамогу над космасам. Шпана, якая разумее патрыятызм як пропуск у засекі Радзімы, куражыцца над заўчасным сыходам жанчыны, якая заплаціла за сваю непадзеленую любоў да Айчыны так, як не плаціў на нашай памяці ніхто.

Асаблівую радасць улюлюкаючым дастаўляе аддзяленне гнойнай хірургіі, у якім памерла Навадворская…

Як не пажартаваць пра гэта!

Можна абмяркоўваць ідэалогію — заалогію абмяркоўваць не даводзіцца.

Калі скокі над трупам ворага становяцца грамадскай нормай, а рогат гіены — дамінуючай эстэтыкай, гэта азначае, што чалавечае жыццё ў саванне падыходзіць да канца.

Спачуванне альфа-самца, прамога нашчадка тых, хто катаваў Навадворскую, толькі дадае шарму ў пейзаж.

Не выключана, што яго, кончанага цыніка, самога змяце калі-небудзь гэтая заалогія, якую ён так шмат гадоў культываваў для барацьбы з намі.

Нават амаль напэўна змяце — на мінулым гістарычным вітку шарыкавы ў рэшце рэшт з’елі і швондзера, — толькі барменталям ад гэтага не лягчэй.

Рогат і цюгаканне нясуцца над целам Навадворскай па прасторах вольнага Фэйсбука.

Гэта Валерыя Ільінічна Навадворская ў апошні раз паслужыла Расіі.

Сваёй смерцю яна яшчэ раз папярэдзіла нас аб смяротнай небяспецы, якая навісла над намі.

echo.msk.ru

Чытаць цалкам http://nn.by/?c=ar&i=131721



Categories: Асобы, Мараль

Пакінуць адказ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Змяніць )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Змяніць )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Змяніць )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Змяніць )

Connecting to %s

%d bloggers like this: