Верш: ЗЛУЧЫЎШЫ РУКІ. На страту Паўла Шарамета

 

logo for chasopis

ЗЛУЧЫЎШЫ РУКІ
На страту Паўла Шарамета

На пару ходзяць зайздрасць-злоба,
Ім белы свет спрадвек не да спадобы;
Жывёльны страх і чорныя пачуцці
Скарыць і рабаваць дабро нястомна пруцца.

Што там правы і чалавецтва страты,
Не змоўкнуць ні на міг забойцы-аўтаматы,
Бо бачаць дабрату наіўную мішэняў
І справа не ў напоўненасці злых кішэняў.

Змаганне не за грошы, зайздрасць першай
Імкнецца кіраваць народзінамі вершаў,
Перацягнуць у цемру вагаў чашу.
Але дабро ўратуецца, злучыўшы рукі нашы.

Пётра Мурзёнак, 21 ліпеня 2016 года



Categories: Асобы, Літаратура

Пакінуць адказ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Змяніць )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Змяніць )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Змяніць )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Змяніць )

Connecting to %s

%d bloggers like this: