паведамленьне першае:

Міністр адукацыі Ананіч: Мова не патрабуе прымушэння

паведамленьне другое:

У Баранавічах бацькі дзяцей з былога беларускамоўнага класа паскардзіліся генпракурору на дыскрымінацыю

Павелічэння колькасці недзяржаўных беларускамоўных выданняў у краіне не назіраецца. Аб гэтым паведаміла сёння міністр інфармацыі Беларусі Лілія Ананіч у час анлайн-канферэнцыі на тэму «Новы закон аб СМІ» на сайце БелТА.

«З агульнай колькасці зарэгістраваных выданняў, а іх у краіне больш за паўтары тысячы, дзве трэці недзяржаўныя. На вялікі жаль, у сегменце недзяржаўных беларускамоўных вельмі мала. Ва ўсякім разе, ухілу ў гэты сегмент не назіраецца», — сказала міністр.

Яна таксама са шкадаваннем заўважыла, што шэраг перыядычных выданняў, зарэгістраваных на дзвюх мовах, «зусім неапраўдана» выходзяць толькі на рускай. «Трэба садзейнічаць таму, каб нашы дзеці жылі са свядома сфарміраваным (у першую чаргу іх бацькамі, а потым і школай) жаданнем ведаць дзве дзяржаўныя мовы. Гэтаму садзейнічае і наша інфармацыйнае поле», — канстатавала Лілія Ананіч. Яна прывяла ў прыклад часопісы «Буся», «Вясёлка», газету «Ранiца».

Як падкрэсліла Лілія Ананіч, пытанні мовы вельмі тонкія. «Мова не патрабуе прымушэння, але фарміраванне культурнага асяроддзя пачынаецца з дзіцячага ўзросту, і бацькі, на мой погляд, проста абавязаны дапамагаць дзецям засвойваць мовы сваёй краіны», — дадала яна.

На думку кіраўніцы Мінінфарма, у нацыянальных сродкаў масавай інфармацыі (у тым ліку «Звязды», «ЛiМ», «Культуры») ёсць усё, каб асвятляць тэматыку нацыянальнай мовы, культуры, літаратуры, грамадска-палітычных працэсаў.

У Баранавічах бацькі дзяцей з былога беларускамоўнага класа паскардзіліся генпракурору на дыскрымінацыю

Яны настойваць, каб іх дзецям стварылі ўмовы для навучання на роднай мове.

Яся Малашчанка, фота са старонкі УКантакце

Як патлумачыла Таццяна Малашчанка, маці адной з дзяўчынак, у звароце бацькі дзяцей адзначаюць, што Баранавіцкі гарвыканкам, Брэсцкі аблвыканкам і Міністэрства адукацыі адмовілі іх дзецям у праве атрымліваць адукацыю на беларускай мове.

У 2010 годзе ў Баранавічах у СШ №14 быў створаны беларускамоўны клас, дзе вучыліся тры дзяўчынкі. Праз чатыры гады дзве дзяўчынкі – Яся Малашчанка і Аліса Філіпчык – паступілі ў гімназію №4. Аднак там ім адмовілі ў стварэнні асобнага класа для працягу навучання на беларускай мове. Баранавіцкія ўлады тлумачаць гэта тым, што дадатковых фінансавых сродкаў на беларускі клас няма. У Баранавіцкім гарвыканкаме патлумачылі, што клас будзе створаны, толькі калі бацькі 24 вучняў пагодзяцца, каб іх дзеці вучыліся па-беларуску.

– Цяпер усе вышэйшыя інстанцыі адказваюць нам словамі баранавіцкіх чыноўнікаў, што сродкаў няма, – тлумачыць маці дзяўчынкі. – Так працягваецца ўжо паўгода. Мы проста ходзім па коле.

Бацькі дзяўчатак лічаць, што арт. 50 Канстытуцыі РБ, а таксама арт. 17 аб роўнасці моваў і Кодэкс РБ аб адукацыі гарантуюць права выбару мовы ў любой навучальнай установе краіны.

– Таму мы просім генеральнага пракурора абараніць нашыя законныя правы і пакараць парушальнікаў закона, – кажа Таццяна Малашчанка. – Калі ж і ў пракуратуры нам адмовяць, будзем звяртацца ў міжнародныя арганізацыі, у ААН.

Калі нічога не зменіцца, маці дзяўчынкі таксама мае намер не пускаць дзяўчынку ў гімназію ды вучыць яе дома: «Можа, тады хаця б чыноўнікі неяк зрэагуюць».

Пакуль дзяўчаткі вучацца ў рускамоўным класе. Але яны самі хочуць вучыцца на роднай мове і вядуць дзённікі і сшыткі па-беларуску.

– На жаль, мы не знайшлі ўсіх падручнікаў на роднай мове, – скардзіцца Таццяна. – Каб зрабіць хатняе заданне, Яся спачатку перакладае задачы па матэматыцы на беларускую, а пасля ўжо іх рашае.

Аднак, па словах маці, апошнім часам дзяўчынка кажа, што пачынае патроху забываць беларускую мову.

http://nn.by/?c=ar&i=142603

Categories: Этнацыд беларусаў